Παραγωγοι Λαδιου και κρασιου στην Ερμιονιδα

2 09 2009

http://stamdamd.blogspot.com/2008/12/blog-post_8035.html

Παρασκευή, Δεκέμβριος 26, 2008

Οι ιδιοκτήτες του επιμένουν παραδοσιακά…

 
 
Το κτήμα «Πλέπι» από την Ενετοκρατία μέχρι σήμερα.

Πολλά πρόσωπα και πράγματα έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στο πέρασμα των αιώνων στην ανθρώπινη κοινωνία και αποτελούν μέρος ή ακόμη και ολόκληρη την ιστορία ενός τόπου.
To σημαντικό όμως είναι όταν αυτά τα πρόσωπα, τα προικισμένα από τη φύση, σε συνδυασμό με την γενικότερη παιδεία που παίρνουν από τους γονείς τους, διατηρούν το σεβασμό στην παράδοση που μεταλαμπαδεύετε από γενιά σε γενιά.
Αυτές τις σκέψεις έκανα όταν συναντήθηκα στο κτήμα «Πλέπι» στη Θερμησία Ερμιονίδας με το σημερινό ιδιοκτήτη του, κ. Νίκο Καλογιάννη γιο του οργανωτή του σημερινού κτήματος, αείμνηστου «άστεγου επιχειρηματία» όπως συνήθιζε χαριτολογώντας να λέει, Μιχαήλ Καλογιάννη.
Σκοπός της επίσκεψης μου αυτής αρχικά ήταν να δω, να φωτογραφίσω και να καταγράψω ένα «μνημείο» θα έλεγα του παραδοσιακού λιοτριβιού που λειτουργεί στην Ερμιονίδα και δε γνωρίζω εάν λειτουργεί όμοιο και σε όλη την Αργολίδα, αφού οι πέτρες και το αλώνι που γίνεται η έκθλιψη του ελαιοκάρπου, τα τσούλια που μπαίνει ο ελαιοπολτός και το κανόνι που πιέζει για να βγει το ελαιόλαδο, για τους περισσότερους ιδιοκτήτες σύγχρονων ελαιοτριβείων είναι λέξεις ξεχασμένες.
Ωστόσο ο ξεναγός μου και σημερινός ιδιοκτήτης του κτήματος γνώστης της ιστορίας και της παράδοσης στην περιοχή, με ταξίδεψε νοερά πίσω στα χρόνια της Ενετοκρατίας όπου αρχίζει η ιστορία του κτήματος «Πλέπι» σύμφωνα με έγγραφα ντοκουμέντα και μνημειακά απομεινάρια εκείνων των χρόνων, για να με φέρει στη συνέχεια στα χρόνια μετά την Επανάσταση και μετά μέχρι πριν τον πόλεμο, στα χρόνια που το σημερινό κτήμα ενοικιάσθηκε από τον παππού του Νικόλα Καλογιάννη για καλλιέργεια, για να περιέλθει στη συνέχεια στην ιδιοκτησία τού πατέρα του Μιχάλη και σήμερα να είναι αυτός ο ιδιοκτήτης και ο συνεχιστής αυτής της παράδοσης. Με διαφορά όπως θα αναφερθούμε παρακάτω στην σύγχρονη ελαιοκαλιέργεια και τυποποίηση του προϊόντος.
Η συζήτηση
Ο κ. Νίκος μού διηγήθηκε την ιστορία του κτήματος και πολλά στοιχεία στα οποία αναφέρθηκε θεωρώ πως θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για τους αναγνώστες. Μου είπε πως η ιστορία του κτήματος αρχίζει από τους χρόνους της Ενετοκρατίας, είχε αυτόχθονο πληθυσμό και είχε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Το κτήμα έχει μέσα μέχρι και σήμερα ελαιόδενδρα 400-500 ετών φυτεμένα γραμμικά ανά 12 μέτρα. Είχε αρδευτικά έργα από αυτούς τους χρόνους και το μαρτυρούν υδραγωγείο της εποχής. Υπολείμματα από χαντάκια, τείχη που είχαν στην κορφή τους λούκια μέσο των οποίων ερχόταν το νερό από το όρος Αδέρες. Το μαρτυρεί όλη η δομή του οικισμού «Πλέπι» που ήταν παλιά περιμαντρωμένος για να προστατευόταν. Μέσα υπήρχαν οι κατοικίες, τα υποστατικά, οι αποθήκες, το σημερινό ελαιοτριβείο, κεντρικό πηγάδι με κτιστές καμάρες εσωτερικά που υπάρχουν μέχρι σήμερα κ.α. Γενικά υπήρχε μια πλήρης οργάνωση οικισμού εκείνων των χρόνων και μια ακμάζουσα τοπική κοινωνία
Μετά την Επανάσταση.
Μετά την Επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση, όλη η περιοχή δόθηκε από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος στους Υδραίους Ναυμάχους για την προσφορά τους ( υλική και αγωνιστική) στον αγώνα της Επανάστασης. Η περιοχή «Πλέπι» που οριοθετούταν αυτά τα χρόνια από την παραλία του σημερινού Ξενοδοχειακού συγκροτήματος «Πόρτο Ύδρα» μέχρι τη λίμνη του Δημοσίου μεταξύ «Πλέπι» και «Πηγάδια» (Σαμπάριζα) και κατέληγε στην κορυφή του όρους Αδέρες, κατέληξε στην οικογένεια Μπουντούρη. Το σπίτι που έμενε η οικογένεια είναι αυτό που υπάρχει μέχρι σήμερα με την πινακίδα Σ.Ι.Μ. 1887 το οποίο φέρνει αντηρίδες που θα το κρατάνε όρθιο στους σεισμούς, ένα πρωτοποριακό σύστημα δόμησης για εκείνα τα χρόνια. Καθώς και πολύ ωραία διακόσμηση εσωτερικά, των δαπέδων κ.α. Επίσης υπήρχαν πολύ όμορφα και ακριβά κομμάτια επίπλων τα οποία είχαν φέρει από το Παρίσι. Να πούμε επίσης πως εδώ είχε φιλοξενηθεί πολλές φορές ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ ο οποίος έβγαινε μαζί με άλλες προσωπικότητες της εποχής για κυνήγι στο εν λόγω κτήμα
(Τον ρώτησα εάν ήξερε από πού προέρχεται η ονομασία «Πλέπι») Μου είπε πως λέγεται ότι είναι αρβανίτικη λέξη που σημαίνει «Λεύκα» και κατά άλλους – φυτεία.

Η οικογένεια Νικολάου Καλογιάννη πριν τον πόλεμο στο «Πλέπι»
Ο κ. Νίκος αφηγείται …..
Ο παππούς μου ο Νικόλας που καταγόταν από το χωριό Πελετά του Λεωνιδίου Κυνουρίας έφυγε από εκεί ένα πολύ φτωχό παιδί και κατόρθωσε να δημιουργήσει διάφορες επιχειρηματικές δραστηριότητες της εποχής στην Ύδρα. Μέσα σ’αυτές τις δραστηριότητες ήταν και η ενοικίαση των γεωργικών εκτάσεων του «Πλέπι» από μια γυναίκα μέλος της οικογένειας Μπουντούρη με το επώνυμο Καλαμάρη. (το κτήμα «Πλέπι» έχει μεταγραφεί στο νεοσύστατο υποθηκοφυλακείο Κρανιδίου το έτος 1858 με τον αριθμό 42 Τομ.Α).
Το κτήμα αρχικά αριθμούσε 20.000 στρέμματα. Εκ των οποίων τα περισσότερα – τα ορεινά – απαλλοτριώθηκαν από το κράτος το 1957 υπέρ των κτηνοτρόφων.
Στην παραλία ένα τμήμα του κτήματος 600 στρεμμάτων με 10.000) ελαιόδενδρα κ.α., αγόρασε ο πατέρας μου Μιχάλης για τη συνέχιση της καλλιέργειας και ένα άλλο τμήμα αγόρασε ο Κωνσταντινίδης όπου έκτισε το Ξενοδοχείο «Πόρτο Ύδρα» και όλο τον οικισμό με τις εξοχικές βίλες.
Το κτήμα αυτό όπως προαναφερθήκαμε είχε παράδοση στην ελαιοκαλιέργεια. Παλαιότερα είχε και αμπέλια, εσπεριδοειδή και λουλούδια.
Σε ότι αφορά το παλιό λιοτρίβι κρατήθηκε από τον πατέρα μου έτσι όπως ήταν, με τις πέτρες, το αλώνι, το κανόνι, τα τσούλια, διότι όταν το λάδι δε το κτυπάς, δεν το καις, κ.α. μας δίνει εξαιρετικά αρώματα και λεπτές γεύσεις. Το αποτέλεσμα όλες αυτές τις δεκαετίες να είχαμε δημιουργήσει ένα σταθερό πελατειακό κοινό. Στη συνέχεια από το 1999 και μετά, το κτήμα καλλιεργείται με τον βιολογικό τρόπο καλλιέργειας και σε συνδυασμό με το παραδοσιακό ελαιοτριβείο μας έχει δώσει ένα προϊόν μοναδικό. Ένα επιπρόσθετο στοιχείο της φήμης του προϊόντος μας τα τελευταία χρόνια είναι η τυποποίηση σε συσκευασία των 5 λίτρων από το 2003. Είναι μια εύχρηστη συσκευασία. Εξωτερικά βλέπουμε ένα χαρτονένιο κουτί που προστατεύει το λάδι από τη θερμοκρασία και το φως και μέσα σε ένα ειδικό (για λάδι) αεροστεγή ασκό που εισάγουμε από τη Γαλλία, βάζουμε το πολύτιμο προϊόν προστατευμένο πλέον από τρεις εχθρικούς παράγοντες που είναι: «το φως, η θερμοκρασία και ο αέρας»» Προσεχώς ετοιμαζόμαστε να τυποποιήσουμε και σε μπουκάλι. Έτσι έχουμε οικολογική καλλιέργεια, παραδοσιακό τρόπο παραγωγής του λαδιού, και έχουμε εκμοντερνιστεί μόνο για τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας στο τρίτο σκέλος της διάθεσης με τη τυποποίηση.
Στην ερώτηση μου εάν εξάγουμε στο εξωτερικό ο κ. Καλογιάννης μου είπε: Εμείς δεν είμαστε έμποροι λαδιού. Το ελαιοτριβείο μας μετατρέπει σε λάδι μόνο τον ελαιόκαρπο του δικού μας κτήματος και αυτό προωθούμε στην ελληνική αγορά με τον τρόπο που προανέφερα.
Σε ό,τι αφορά τη βιολογική καλλιέργεια μου είπε πως τα πρώτα χρόνια πάθαμε ζημιές, ώσπου να προσαρμοστούν τα ελαιόδεντρα και οι καλλιεργητές στο νέο τρόπο καλλιέργειας.
Ωστόσο αυτό που λέγεται «μεράκι» ( που για τον ίδιο λόγο και εσείς δημοσιογραφείτε) και για την ιστορία και τη φήμη του κτήματος μας ρισκάραμε στην αρχή ενώ τώρα βρισκόμαστε σε πολύ καλή θέση.
Η φίρμα «Πλέπι» από σεβασμό στην ιστορία του κτήματος και των προγόνων μας θα χρησιμοποιείται μόνο για τη δική μας παραγωγή λαδιού. Εάν ποτέ στο μέλλον οι συνεχιστές αποφασίσουν να γίνουν έμποροι λαδιού, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν άλλη επωνυμία.

Η συζήτηση μας στη συνέχεια δημιούργησε έντονη συναισθηματική φόρτιση και στους δύο μας, γιατί η ιστορία και η παράδοση είναι στοιχεία που εμπεδώνεται η πρόοδος και η εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας.
Η κουβέντα μας αυτή είχε σκοπό να γεφυρώσει την ιστορία του κτήματος «Πλέπι» από τα χρόνια της Ενετοκρατίας μέχρι της μέρες μας, ανάμεσα στο θρόισμα των γκρίζο- πράσινων φύλλων των γέρικων ελαιοδένδρων τεσσάρων – πέντε αιώνων όπως αναφερθήκαμε στην αρχή. Και εάν σκεφτούμε στο πέρασμα τόσων χρόνων πόσες χιλιάδες ροζιάρικα χέρια τις καλλιεργούσαν για να παράγουν αυτή την πολύτιμη τροφή γνωστή από τους αρχαίους χρόνους, δε μπορούμε να μην υποκλιθούμε με σεβασμό και δέος μπροστά σ’ αυτά τα ιερά δέντρα.

Φώτο1). Οι πέτρες και το αλώνι του λιοτριβιού.
2) Το κανόνι με ανεβασμένα τα τσούλια με ελαιοπολτό.
3) Παλιά μαρμάρινη γούρνα περισυλλογής του λαδιού στο λιοτρίβι.
4)Η πινακίδα στο μπαλκόνι του παλιου αρχοντικού της οικογένειας Μπουντούρη με τα αρχικά γράμματα( Σ.Ι.Μ. 1887)
5) Η κεντρική είσοδος του παλιού οικισμού “Πλέπι”
6)Η συσκευασία τυποποίηση του λαδιού σήμερα.

Δημοσιεύθηκε στο εορταστικό χριστουγεννιάτικο ένθετο φύλλο της καθημερινής εφημερίδας
« ΑΡΓΟΛΙΔΑ» (Έδρα Άργος Παπαοικονόμου 21), στις 23 Δεκεμβρίου 2008

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
……………………………………………………………….

http://hermionidanews.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html

Πέμπτη, 29 Μάϊος 2008

ΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΙΚΟ ΛΑΔΙ ΠΗΡΕ ΧΡΥΣΟ ΚΑΙ ΑΡΓΥΡΟ ΣΤΟ 2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΑΔΙΟΥ 2008

Δύο μεγάλες ετιτυχίες για την περιοχή του Κρανιδίου είχε το 2ο Φεστιβάλ Ελαιολάδου που έγινε στο ΣΕΦ στίς 9-10 και 11 Μαίου 2008.Ο Νίκς Λαδάς ιδιοκτήτης της εταιρίας OLIO GRECO SA κατέκτησε το “χρυσό βραβείο γεύσης” ποικιλίας “μανάκι” που είναι προιόν του ελαιοτριβείου Βλαχογιάννη στο Κρανίδι Το “μανάκι” είναι μια τοπική ποικιλία “έξτρα παρθένα”.Το “Αργυρό βραβείο γεύσης” αποκτήθηκε εαπο την ποικιλία “Κωροναίικο” απο το ελαιοτριβείο “Α.Σαράντος και σια ΟΕ” που λειτουργεί στα Δίδυμα πάρα πολλά χρόνια. Ο Κώστας Βλαχογιάννης και ο Αργύρης Σαράντος είναι δύο νέοι άνθρωποι που ψάχνουν τρόπους να προοθήσουν το προιόν έξω από την Ερμιονίδα και όχι μόνο.Ο Νίκος Λαδάς συμμετήχε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ αυτό.Και απο εδώ και πέρα θα στήνει το περίπτερό του κάθε χρόνο αφού το Φεστιβάλ απο δύο χρόνια θα γίνεται κάθε χρόνο.
Αναρτήθηκε από ermionida news team στις 5/29/2008 08:13:00 πμ
Ετικέτες
Ενα συντομο σχολιο
Αραγε θα γεινει φετος η τριτη διοργανωση του Φεστιβαλ Λαδιου;
Ειμαστε προετοιμασμενοι σαν Δημος σαν παραγωγοι να συμμετασχουμε με μια πολιτκη επιθετικη,συγχρονη;
Εχουμε αναθεσει αραγε σε καποιο διαφημηστικο γραφειο την διοργανωση μιας εκστρατειας προωθησης του Ελαιολαδου Ερμιονιδας σε βαθος χρονου;(και η πληρωμη να γινει αναλογα με την αυξηση των πωλησεων)
Εχουμε λαδωσει τις καταλληλες δημοσιογραφικες πηγες να κανουν συχνη αναφορα στο προιον;
Εχει σατθει ο Δημος διπλα στους παραγωγους να κατευθυνει την τυποποιηση την αισθητικη της συσκευασιας την χρηματοδοτηση της βιολογικης πιστοποιησης του προιοντος;
Διαφορες πληροφοριες
Φιρμες ελαιολαδου στην Ελλαδα
 
Αλλοι ιστοτοποι για Κρανιδιωτικο ελαιολαδο
 
Πρωτα απο ολα απο το Γυμνασιο Κρανιδιου
 
sikamdekemris 2008
 
 
ελαιόλαδο Κρανιδίου, ποικιλίας Μανάκι
Πωλείται ελαιόλαδο Κρανιδίου, ποικιλίας Μανάκι, προς 3,30 το κιλό έξτρα παρθένο, αρίστης ποιότητας. Τηλ. 6973/002459.
 ΕΛΑΙΟΝ Πέλανος Αγήρων
 Στην Πελοπόννησο, λίγο έξω από το Κρανίδι της Αργολίδας, ξεκίνησε από το 2004 η εταιρεία «Ελαιον», παράγοντας και συσκευάζοντας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και αγουρέλαιο. Ψυχή του εγχειρήματος ο Κωνσταντίνος Σκριβάνος.Επιλέγει την Κοθρέικη και την Κορωνέικη, ποικιλίες που δίνουν εξαίρετο ελαιόλαδο και αγουρέλαιο. Στέλνει τα δείγματα για αυστηρούς ελέγχους σε Ελλάδα και στο εξωτερικό και, ασφαλώς, επιβλέπει ο ίδιος ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής. Οραμά του να δει την Ελλάδα να ταυτίζεται με το λάδι όπως π.χ. η Ολλανδία με το γάλα.Ψάχνει σε όλη την επικράτεια για το κατάλληλο μέρος για τον ελαιώνα του και καταλήγει στην ευρύτερη περιοχή της Αργολίδας. Επισκέπτεται κάθε ελαιώνα του νομού, ορεινό ή πεδινό, μιλά με τους παραγωγούς.
Ελαιον, Λεωφ. Πηγής 22, Μελίσσια, τηλ.: 210-62.53.887. Το χρυσάφι της γης

Το βραβείο έδωσε ο Διονύσης Σαββόπουλος.

 http://www.progreece.gr/page.ashx?pid=11&bpid=58

http://www.kekdiastasi.edu.gr/default.asp?id=300200038&lcid=1032

Ο Νέος Κανονισμός Επιδοτήσεων για το Ελαιόλαδο.
Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε από το ΚΕΚ ΔΙΑΣΤΑΣΗ σε συνεργασία με την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών, στο Κρανίδι, στις 9 Ιουνίου 1999. Στην ημερίδα συμμετείχαν 150 άτομα μεταξύ των οποίων ο Αντιπρόεδρος της ΓΕΣΑΣΕ, ο Νομάρχης Αργολίδας και βουλευτές του Νομού Αργολίδας.

Παρασκευή, Ιούλιος 03, 2009

Κρασιά από τους αμπελώνες της Ερμιονίδας

.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
..
.
*ΚΤΗΜΑ ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗ*
..
Την Δευτέρα 22/06/2009 οι επαγγελματίες εστίασης της περιοχής μας είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν σε παρουσίαση και γευστική δοκιμή των κρασιών του Κτήματος Κοντοβράκη στον χώρο του Οινοποιείου στο Κρανίδι Αργολίδος.
.
Ήταν ένα απόγευμα γεμάτο με εικόνες και γεύσεις από τον αμπελώνα, που ξεκίνησε με τον Γιάννη Κοντοβράκη ο οποίος χαιρέτησε τους παρευρισκομένους και μίλησε για την εξέλιξη της αμπελοκαλλιέργειας και της παραγωγής του κρασιού στην περιοχή από την εποχή που η οικογένειά του δημιούργησε το αμπέλι έως σήμερα.
.
Τον λόγο πήρε ο συνεργάτης μας Αναγνωστόπουλος Γιώργος Χημικός – Οινολόγος για να παρουσιάσει τα κρασιά. Η εκδήλωση συνεχίστηκε με τη γευστική δοκιμή, συνοδεία εδεσμάτων της τοπικής κουζίνας.
.

ΡΟΚΑΝΙΑΡΗΣ Λευκός Ξηρός, Τοπικός Οίνος Αργολίδος

.
Η ποικιλία ΡΟΚΑΝΙΑΡΗΣ είναι μοναδική και τη συναντάμε στις εδαφοκλιματολογικές συνθήκες της περιοχής Κρανιδίου. Κρασί με λευκοπράσινο χρώμα, φρεσκάδα, δροσερή οξύτητα. Ιδιαίτερο σύνθετο άρωμα, όπου κυριαρχούν λευκόσαρκα φρούτα. Επίγευση με διάρκεια αλλά και μεγάλη αντοχή στο χρόνο, εξαιρετική για λευκό κρασί. Ένας δροσερός Ροκανιάρης (8-10 c) είναι ο τέλειος συνοδός για ψάρια ανοιχτής θάλασσας αλλά και γενικότερα Μεσογειακούς μεζέδες.
ΣΚΛΑΒΟΣ Λευκός Ξηρός Σκλάβος Αλφαίας, ευδοκιμεί ιδιαίτερα στην περιοχή μας.
.
Ένα ροδόχρωμο σταφύλι δίνει ένα ιδιαίτερο λευκό κρασί, με τραγανή γεύση, πλούσιο σε αρώματα. Πίνεται σε θερμοκρασία 12 c και συνδυάζεται άριστα με ζυμαρικά, πίτες, σαλάτες, λευκές σάλτσες.
..
ΡΟΔΙΤΗΣ Ροζέ Ξηρός Τοπικός Οίνος Αργολίδος .
.
Η ποικιλία ροδίτης μας έδωσε ένα κρασί ιδιαίτερο, αισθητικά και γευστικά. Ξεχωρίζει για το φωτεινό τριανταφυλλί χρώμα του, την αρμονία στα γευστικά χαρακτηριστικά & τα φινετσάτα αρώματά του. Κρασί της καλής παρέας, συνοδεύει άνετα τα περισσότερα πιάτα της Ελληνικής κουζίνας χάρη στην απαλή χαρακτηριστική του επίγευση. Απολαμβάνετε δροσερό.
.
ΕΡΥΘΡΟΣ Ξηρός. Ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο πάντρεμα του Αγιωργίτικου με Ξινόμαυρο.
.
Κρασί ολοκληρωμένο, ρωμαλέο, με πορφυρό χρώμα, στρογγυλές τανίνες, σώμα σε αρμονία με την οξύτητα. Απολαύστε το σε θερμοκρασία δωματίου 16-18c . Συνοδεύει κόκκινο κρέας, πικάντικες σάλτσες & άλλα εδέσματα της Ελληνικής κουζίνας.
…………………………………………………………………………………………….
Δευτέρα, 23 Φεβρουάριος 2009

” ΔΙΟΝΥΣΙΑ 2009″

Στις 20-21-22 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο η έκθεση κρασιού με την επωνυμία ¨ΔΙΟΝΥΣΙΑ 2009¨η οποία είχε μεγάλη επιτυχία από πλευράς συμμετοχής εκθετών από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Επισκέφθηκα την έκθεση την Κυριακή 22 Φεβρ μετά από πρόσκληση του συμπατριώτη μας και φίλου Γιάννη Κοντοβράκη αμπελοκαλλιεργητή και οινοπαραγωγού ο οποίος συμμετείχε στην έκθεση και μαζί του το ΚΡΑΝΙΔΙ Τέτοιες πρωτοβουλίες προβάλλουν και τιμούν τον τόπο μας. Μπράβο Γιάννη πού τόλμησες και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

Αναρτήθηκε από Δημήτρης Καμιζής στις Δευτέρα, Φεβρουάριος 23, 2009  
 
 
 
 
 

ΗΛΙΟΚΑΣΤΡΟ: ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΤΡΥΓΟΥ

Από την Πολιτιστική Επιτροπή Δήμου ΕρμιόνηςΣτη συνέχεια το μέλος της επιτροπής κα Εύη Μήτσου μας διάβασε κείμενα με αναφορές στο αμπέλι, τα σταφύλια και την οινοποίηση τους από την εποχή του Ομήρου έως στις ημέρες μας, ενώ το άλλο μέλος της επιτροπής κα Κατερίνα Σκούρτη παρουσίασε το όλο πρόγραμμα.
Η αναπαράσταση άρχισε με επτά (7) «δροσερά κορίτσια» ντυμένα με ανάλογες στολές και
κρατώντας στα χέρια τους καλάθια γεμάτα σταφύλια προσήλθαν στο χώρο της εκδήλωσης και τα μοίραζαν στους παρευρισκόμενους. Κατόπιν το δεύτερο σκηνικό ήταν προς έκπληξη όλων μας δυο συμπαθητικά τετράποδα (γαϊδούρια) φορτωμένα αριστερά και δεξιά με το γνωστό τρόπο αντρίκια (κοφίνια) γεμάτα σταφύλια και αγωγιάτες ή οι ίδιοι αμπελουργοί με μικρά παιδιά να τους συνοδεύουν απεικόνιζαν σκηνές εκείνων των χρόνων.
Η πιο συνταρακτική σκηνή της αναπαράστασης κατά την άποψή μας ήταν αυτή, όταν τα σταφύλια έπεφταν στο αρχαίο πατητήρι και τα νεαρά κορίτσια ξυπόλυτα πλέον και με μια ιδιαίτερη χάρη και τσαχπινιά πατούσαν τα σταφύλια, ενώ ο μούστος έρεε άφθονος σαν τον παλιό καλό καιρό.
Η σκηνή αυτή ήταν η πιο συγκινητική και συνάμα ένα νοερό γεφύρωμα με ανθρώπους και γεγονότα πολλών αιώνων πίσω, που σου προκαλούσε ρίγη και συγκινήσεις η σκέψη, πως αυτή τη στιγμή πραγματοποιούταν μια μυσταγωγική συνάντηση με τους προγόνους μας.

Στη συνέχεια ένας καλαίσθητος μπουφές περίμενε τους παρευρισκόμενους με μουσταλευριά
από πολλά είδη σταφυλιών διάφορα παραδοσιακά φαγητά και γλυκά, ενώ το καρακασιώτικο κοκκινέλι κρασί. έρεε άφθονο. Και μετά χορός, πολύς χορός….

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ

Η αναβίωση του τρύγου στο Ηλιόκαστρο ( Καρακάσι)

Το Σάββατο 9 Αυγούστου στο Δ .Δ. Ηλιοκάστρου Δήμου Ερμιόνης η Πολιτιστική Επιτροπή του Δήμου διοργάνωσε εκδήλωση για την αναβίωση του τρύγου και την οινοποίηση των σταφυλιών, από τους γνωστούς αμπελώνες του οροπεδίου της περιοχής από τους πολύ παλαιούς χρόνους (σύμφωνα με τα στοιχεία των ιστορικών).
΄Ήταν μια εκδήλωση που πραγματοποιούσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού πριν μερικά χρόνια ο οποίος τώρα έχει αναστείλει τις δραστηριότητες του.
Έτσι την πιο πάνω ημέρα το βράδυ η μικρή πλατεία του οικισμού που σχηματίζεται στο χώρο μεταξύ του κεντρικού Ι. Ναού των «Αγίων Αποστόλων» και του πρώην δημοτικού σχολείου – τώρα Πνευματικό Κέντρο, είχε φορέσει τα γιορτινά της…. με το ανάλογο ντεκόρ και σκηνικό που είχε δημιουργήσει η εν λόγω επιτροπή. Κορώνα θα λέγαμε στο χώρο της εκδήλωσης το αρχαίο πατητήρι από λαξευμένη γρανιτόπετρα, που όπως μας πληροφορούν κάτοικοι της περιοχής βρέθηκε σε αρχαίο χώρο με την ονομασία « Στα-είλια ή Σταϋλια» πλησίον του σημερινού οικισμού και τώρα κοσμεί τον αύλειο χώρο του Πνευματικού Κέντρου και παράλληλα είναι αδιάψευστος μάρτυρας για την ιστορία της περιοχής.
Η εκδήλωση
Την έναρξη της εκδήλωσης έκανε η εξ Ηλιοκάστρου αντιδήμαρχος Χρυσή Τσίρνα η οποία μεταξύ άλλων μας είπε, πως η αναπαράσταση γίνεται για να έρθουμε όλοι μας κοντά στις ρίζες και τις παραδόσεις μας ( απαραίτητη προϋπόθεση για την υγιή εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών) να θυμηθούμε γλυκές φιγούρες αυτών των χρόνων και νοσταλγικές θύμισες.

 

Κυριακή, Νοέμβριος 23, 2008

 

Μια αρνητικη αναφορα στον τοπο μας  apo το 2006
Αρκει μια λαθος κινηση απο εναν και μονο εναν παραγωγο για να λερωσει την προσπαθεια πολλων χρονων απο πολλους αλλους με μερακι και κοπο. Γιατι η Τραχεια να εχει παρει το τυρι και το Κρανιδι να το εχει χασει; Η κατευθυνση σε περιοχες σαν την δικη μας πρεπει ναναι οχι τα φτηνα προιοντα αλλα τα εκλεκτα μικρης ποσοτητας και βιολογικης καλλιεργειας.
Η Αραχωβα ειναι διασημη για τη Φορμαελα  το Μετσοβο για το Μετσοβονε το Κρανιδι μπορει να γεινει γιατην βαρελισια φετα του η ακομα και για ενα καινουργιο τυρι που μονο εμεις θα βγαζουμε. Μπορει αν το θελει.
Και φέτα νοθευμένη…
Σε μια τυροκομική επιχείρηση, πέρυσι στο Κρανίδι, κατασχέθηκαν από τον ΕΦΕΤ πάνω από 100 τόνοι τυριού φέτα, που ως πρώτη ύλη είχε γάλα σκόνη, αντί για μείγμα πρόβειου και κατσικίσιου και για να συμπληρώσει τα λιπαρά χρησιμοποίησε υδρογονωμένο φοινικέλαιο! Μερικούς μήνες νωρίτερα σε μεγάλη βιομηχανία γάλακτος στη Θεσσαλία βρέθηκε σε έλεγχο του ΕΦΕΤ φέτα τυρί και μυζήθρα όπου η λιπαρή ουσία του προϊόντος είχε αντικατασταθεί με φοινικέλαιο, μια νόθευση που σύμφωνα με τον ΕΦΕΤ μπορεί να παράγει καρκινογόνες αφλατοξίνες.

πηγη: ethnos.gr / Γ. ΚΡΗΤΙΚΟΣ

http://www.efet.gr/deltio171.html

Apo τις θεσεις του ΠΑΣΟΚ για την πρασινη αναπτυξη στις σελιδες για τηνηξ βιολογικη γεωργια 220-221

http://www.maniatisy.gr/prasini_anaptixi.pdf

Βιολογικη γεωργια και κτηνοτροφια

Biologikh Γεωργια 221φ
About these ads

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: